出自《三国演义》的成语（318 条）
ān shēn zhī chù安身之处ān shēn zhī dì安身之地áng rán zhí rù昂然直入ào nì dé zhì傲睨得志ào xián màn shì傲贤慢士ào huǐ wú jí懊悔无及bǎ xīn zhù huǒ把薪助火bàn chóu mò chǎn半筹莫展bǎo dāo bù lǎo宝刀不老bǎo xué zhī shì饱学之士bèi ruò máng cì背若芒刺bèi dào ér jìn倍道而进bié zuò liáng tú别作良图bīng jīng liáng zú兵精粮足bō yún wū jiàn qīng tiān拨云雾见青天bù chéng tǐ tǒng不成体统bù dé shàn zhōng不得善终bù kě zào cì不可造次bù zhì bāo biǎn不置褒贬bù bù wéi yíng步步为营bù gāng tà dǒu步罡踏斗cāi bó zhì qiǎn才薄智浅cháng qū zhí jìn长驱直进chéng qí bù bèi乘其不备chǐ cùn kě qǔ尺寸可取chì bó shàng zhèn赤膊上阵chì shēn lù tǐ赤身露体chì shēn luǒ tǐ赤身裸体chóu chú bù jué踌躇不决chū chū máo lú初出茅庐chū shēng zhī dú bù jù hǔ初生之犊不惧虎cūn yě pǐ fū村野匹夫dà huò quán shèng大获全胜dà jí dà lì大吉大利dà jì xiǎo yòng大计小用dà rén dà yì大仁大义dà yǔ páng tuó大雨滂沱dà zhǎn jīng lún大展经纶dāo qiāng jiàn jǐ刀枪剑戟dé ér fù shī得而复失dēng zhú huī huáng灯烛辉煌děng xián shì zhī等闲视之děng xián zhī bèi等闲之辈dī tóu sàng qì低头丧气dǐ zú ér mián抵足而眠dōng chōng xī tū东冲西突dōng dàng xī chú东荡西除dù zhèng bìng mín蠹政病民ēn róng bìng jì恩荣并济ēn yuàn fēn míng恩怨分明fǎ bù xùn qíng法不徇情fǎn bài wéi shèng反败为胜fǎn fù wú cháng反覆无常fǎn gē yī jī反戈一击fǎn kè wéi zhǔ反客为主fàn yán kǔ jiàn犯颜苦谏fàng lóng rù hǎi放龙入海fàng yú rù hǎi放鱼入海fèi lì láo xīn费力劳心fēn jiǔ bì hé，hé jiǔ bì fēn分久必合，合久必分