出自《旧唐书》的成语（207 条）
bǎi fú jù zhēn百福具臻bǎi rěn chéng jīn百忍成金bǎi wú yī kān百无一堪bàn shí zǎi xiàng伴食宰相bàng guān zhě qīng傍观者清běi mén zhī jì北门之寄běi sǒu shī mǎ北叟失马bèi bēi fù jú背碑覆局bèi yù fù ēn背义负恩bǐ jiān jiē shì比肩皆是bīn kè yíng mén宾客盈门bù dé rén xīn不得人心bù jū xì jié不拘细节bù lìn zhǐ jiào不吝指教bù shí yī dīng不识一丁bù xù rén yán不恤人言cái wàng gāo yǎ才望高雅cè míng jiù liè策名就列cháng mìng fù guì长命富贵chén mò guǎ yán沉默寡言chén chuī xīng fàn晨炊星饭chī zhāng yú làn鸱张鱼烂chōng guàn nù fà冲冠怒发chù jī biàn fā触机便发chuí lián tīng zhèng垂帘听政cóng róng bù pò从容不迫cóng róng zì ruò从容自若dǎn dà xīn xì胆大心细dǎn dà xīn xiǎo胆大心小dǎn dà yú shēn胆大于身dāng jú zhě mí，páng guān zhě qīng当局者迷，旁观者清dǎng xié xiàn zhèng党邪陷正dāo gēng huǒ nòu刀耕火耨dāo gēng huǒ zhòng刀耕火种dǎo chí tài ā倒持太阿dào xīn jí shǒu悼心疾首tiáo hé dǐng nài调和鼎鼐dú shì dú fēi独是独非dùn jì xiāo shēng遁迹销声ér jīn ér hòu而今而后fǎn lǎo huán tóng反老还童fǎn lǎo huán tóng返老还童fáng móu dù duàn房谋杜断fēi é fù yàn飞蛾赴焰fěi jí fěi huì匪夷匪惠fǔ xīn qì xuè拊心泣血gān suǐ liú yě肝髓流野gāo jué hòu lù高爵厚禄gū biāo dú bù孤标独步gù zhí jǐ jiàn固执己见guā lǐ zhī xián瓜李之嫌hàn liú qià bèi汗流洽背hú jiǎ chī zhāng狐假鸱张hú míng gǒu dào狐鸣狗盗huā zhāo yuè xī花朝月夕huò cóng tiān jiàng祸从天降jī hòu chéng qì积厚成器jī yǐ wéi cháng积以为常jí wǎng luó qián吉网罗钳jì shì ān mín济世安民