出自《孟子》的成语（440 条）
ē qí suǒ hào阿其所好ān fù zūn róng安富尊荣ān zhái zhèng lù安宅正路bá cuì chū lèi拔萃出类bá cuì chū qún拔萃出群bá lèi chāo qún拔类超群bá miáo zhù zhǎng拔苗助长bǎi shì shī百世师bǎi shì zhī shī百世之师bài cái shāng jǐn败材伤锦bǎo shí nuǎn yī饱食暖衣bào guān jī tuò抱关击柝bēi shuǐ chē xīn杯水车薪pī fà yīng guàn被发缨冠bǐ yī shí，cǐ yī shí彼一时，此一时bì yóu zhī lù必由之路bì zhī ruò měi避之若浼biǎn tān lì bó变贪厉薄bó rán biàn sè勃然变色bù kuì bù zuò不愧不作bù kuì bù zuò不愧不怍bù wàng gōu hè不忘沟壑bù wéi yǐ shèn不为已甚bù wéi nóng shí不违农时bù xiào zǐ sūn不肖子孙bù yán ér yù不言而喻bù yǐ cí hài zhì不以辞害志bù yǐ guī jǔ，bù chéng fāng yuán不以规矩，不成方圆bù yǐ guī jǔ，bù néng chéng fāng yuán不以规矩，不能成方圆bù yú zhī yù不虞之誉bù yuǎn qiān lǐ不远千里bù yuǎn wàn lǐ不远万里cái cháng bǔ duǎn裁长补短cǎi xīn zhī yōu采薪之忧cáng nù sù yuàn藏怒宿怨cè yǐn zhī xīn恻隐之心cén lóu qí mò岑楼齐末zhǎng yòu yǒu xù长幼有叙chén shàn bì xié陈善闭邪chéng rén qǔ yì成仁取义chéng shí chéng shì乘时乘势chí mǎ shì jiàn驰马试剑chì zǐ zhī xīn赤子之心chōng lèi zhì jìn充类至尽chū ěr fǎn ěr出尔反尔chū lèi bá cuì出类拔萃chuàng yè chuí tǒng创业垂统chūn fēng huà yǔ春风化雨chūn qiū wú yì zhàn春秋无义战chuò yǒu yú yù绰有余裕cí fù jū pín辞富居贫cí zūn jū bēi辞尊居卑cǐ yī shí，bǐ yī shí此一时，彼一时cǐ yī shí bǐ yī shí此一时彼一时cóng què yuān yú丛雀渊鱼cún xīn yǎng xìng存心养性cùn mù cén lóu寸木岑楼dà ér huà zhī大而化之dà hàn wàng yún大旱望云dà hàn wàng yún ní大旱望云霓